حب پيامبر به حضرت علي (ع)

حب پيامبر به حضرت علي (ع)

 

حب على (عليه السلام) نزد پيامبر (صلى الله عليه و آله)

قرآن سخن پيامبران گذشته را كه نقل مى كند مى گويد همگان گفتند:«ما از مردم مزدى نمى خواهيم، تنها اجر ما بر خداست ».اما به پيغمبر خاتم خطاب مى كند:

قل لا اسالكم عليه اجرا الا المودة فى القربى (1) .

بگو از شما مزدى را درخواست نمى كنم مگر دوستى خويشاوندان نزديكم.

اينجا جاى سؤال است كه چرا ساير پيامبران هيچ اجرى را مطالبه نكردند و نبى اكرم براى رسالتش مطالبه مزد كرد،دوستى خويشاوندان نزديكش را به عنوان پاداش رسالت از مردم خواست؟

قرآن خود به اين سؤال جواب مى دهد:

قل ما سالتكم من اجر فهو لكم ان اجرى الا على الله (2) .بگو مزدى را كه درخواست كردم چيزى است كه سودش عايد خود شماست.مزد من جز بر خدا نيست.

يعنى آنچه را من به عنوان مزد خواستم عايد شما مى گردد نه عايد من.اين دوستى كمندى است براى تكامل و اصلاح خودتان.اين اسمش مزد است و الا در حقيقت خير ديگرى است كه به شما پيشنهاد مى كنم،از اين نظر كه اهل البيت و خويشان پيغمبر مردمى هستند كه گرد آلودگى نروند و دامنى پاك و پاكيزه دارند(حجور طابت و طهرت)،محبت و شيفتگى آنان جز اطاعت از حق و پيروى از فضايل نتيجه اى نبخشد و دوستى آنان است كه همچون اكسير،قلب ماهيت مى كند و كامل ساز است.

مراد از«قربى »هر كه باشد مسلما از برجسته ترين مصاديق آن على عليه السلام است.فخر رازى مى گويد:

«زمخشرى در كشاف روايت كرده:«چون اين آيه نازل گشت،گفتند:يا رسول الله!خويشاوندانى كه بر ما محبتشان واجب است كيانند؟فرمود:على و فاطمه و پسران آنان ».

از اين روايت ثابت مى گردد كه اين چهار نفر«قرباى »پيغمبرند و بايست از احترام و دوستى مردم برخوردار باشند،و بر اين مطلب از چند جهت مى توان استدلال كرد:

1.آيه الا المودة فى القربى .

2.بدون شك پيغمبر فاطمه را بسيار دوست مى داشت و مى فرمود:«فاطمه پاره تن من است.بيازارد مرا هر چه او را بيازارد»و نيز على و حسنين را دوست مى داشت،همچنانكه روايات بسيار و متواتر در اين باب رسيده است.پس دوستى آنان بر همه امت واجب است (3)

پى نوشتها

1- شورى/23.

2- سبا/47.

3- محبت پيغمبر نسبت به آنان جنبه شخصى ندارد،يعنى تنها بدين جهت نيست كه مثلا فرزند يا فرزندزاده او هستند،و اگر كسى ديگر هم به جاى آنها مى بود پيغمبر آنها را دوست مى داشت.پيغمبر از آن جهت آنها را دوست مى داشت كه آنها فرد نمونه بودند و خدا آنها را دوست مى داشت و الا پيغمبر اكرم فرزندان ديگرى هم دوست مى داشت كه آنها فرد نمونه بودند و خدا آنها را دوست مى داشت و الا پيغمبر اكرم فرزندان ديگرى هم داشت كه نه او با آنها به اين شكل محبت داشت و نه امت چنين وظيفه اى داشتند.

4- اعراف/158.

5- احزاب/21.

6- التفسير الكبير فخر رازى،ج 27/ص 166،چاپ مصر.

مجموعه آثار جلد 16 صفحه 278

استاد مرتضى مطهرى

جواد اكبري

http://Sacredzigoorat.persianblog.ir

 

  
نویسنده : جواد اکبری ; ساعت ٩:۱٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٩ آبان ،۱۳۸٥